November 28, 2019

How Catalonia Remains a Thorn in Spanish Politics

By Charles Penty | Bloomberg 

November 26, 2019 at 4:08 p.m. GMT+5:30

It’s been two years since Catalonia’s then-government tried to stage a breakaway from Spain and riot police clamped down on an illegal independence referendum. In October, the Spanish Supreme Court handed down stiff jail sentences to some of the leaders of that effort. The result was a wave of outrage that pulsed through Catalan cities during a week of rioting. As acting Prime Minister Pedro Sanchez tries to piece together a new government after elections in November, the Catalan question remains at the heart of Spain’s fractured politics, sharpening animosities and polarizing public opinion.

1. What happened at the Catalan trial?

Key figures in the Catalan independence movement were convicted for their part in the events of 2017 when the regional government made an illegal attempt to declare independence. The televised proceedings transfixed Spain as a dozen separatist leaders, including former regional Vice-President Oriol Junqueras, faced a panel of Supreme Court judges. On Oct. 14, the court sentenced Junqueras to 13 years in jail for sedition and misuse of public funds and imposed terms of between nine and 12 years for eight other leaders. While global news media focused on the Oct. 1 referendum as the flashpoint, the court sentence pointed first to a Catalan Parliament law that declared the region free of Spanish jurisdiction, governance and taxation. The legislation, published 23 days before the vote, declared sovereign ownership over airspace, subsoil and coastline without mentioning any responsibility for Catalonia’s portion of Spain’s $1.2 trillion of government debt.


Keep Reading

2. What was the reaction to the verdict in Catalonia?

Socialist leader Sanchez urged Catalan nationalists not to turn violent, but the verdicts sparked immediate protests across Catalonia as well as a large counter-demonstration in Barcelona by supporters of a unified Spain. The Catalan government said the verdicts were a historic error and called on the international community to help resolve the “conflict” with Spain. Even FC Barcelona, the city’s soccer club, called for dialogue so that the leaders can be released. Meanwhile, its league match with Real Madrid, known as “El Clasico,” was postponed amid concern about political unrest.

3. What’s been the impact on national politics?


The biggest winner was Vox, which had called for a hard-line crackdown on the separatists. The Spanish nationalist party more than doubled its result in November’s election to become the third-biggest force in parliament. The big loser was Ciudadanos, a formerly centrist party that had shifted to the right over Catalonia and found itself outflanked on that issue by Vox -- pragmatic voters withdrew their support in droves. One winner was Podemos, an anti-austerity group that lost seats in the November vote but immediately sealed a political pact with Sanchez as he tried to cement a left-wing coalition in the face of the far-right surge.

4. How will it affect forming a new government?

Sanchez relied on the votes of separatists to overthrow his predecessor Mariano Rajoy of the People’s Party in a confidence vote in 2018. The math of the political deadlock means he needs them again to be able to form a government, even though he has repeatedly said he’d prefer to work with parties that actually support Spain’s constitution. That leaves Esquerra Republicana, the party led by Junqueras, holding the key to unlock Sanchez’s chances of staying on as prime minister -- even though its leader remains behind bars.


5. How do Catalan local politics affect this situation?

While the jail terms handed down for Junqueras and others certainly enraged separatist voters, Esquerra takes a more gradual approach to separatism than the other main pro-independence party, Junts per Catalunya. Esquerra’s 13 national parliamentary deputies may opt to support Sanchez in the knowledge that they’ll get better treatment from his Socialists than a People’s Party reliant on the support of Vox. Even so, pledging support for a Spanish premier who didn’t intervene when its leader was jailed could come at a cost for Esquerra. Any development that brings the policies of rival separatist groups into focus -- a regional election for example -- would put pressure on the party. It could also deal a blow to Sanchez, who needs Esquerra’s acquiescence and remains a hostage to the region’s volatile politics.

6. How is the independence movement faring?


It’s been beset by infighting for the past two years. The regional government is run by Joaquim Torra of Junts per Catalunya, a die-hard separatist. He took charge in 2018 after the former Catalan President Carles Puigdemont fled Spain and pro-independence parties won a slim majority in a regional election at the end of 2017. Notwithstanding the jail sentences, there seems little appetite within the broader movement to pursue independence immediately. In a sign of some willingness to ease tensions, Spain’s King Felipe VI braved protests to attend a prize-giving ceremony in Barcelona at which his 14-year-old daughter, Princess Leonor, made a speech in perfect Catalan.

7. What’s the way out of this mess?

The Catalan dispute has plagued Spain off and on for more than three centuries, so it’s naive to bet on easy solutions. The separatists want an independent state that would have an economy as large as Finland’s or Portugal’s. Spain is determined to hold onto a region it sees as integral to national unity and that contributes a fifth of its output. Sanchez has said he wants to explore ways to expand Catalonia’s powers without allowing an official referendum on secession. He sees dialogue as the way forward, while refusing to countenance any breakup of Spanish territory. For now, the forces of Catalan independence retain their slight advantage in the regional parliament. However, the Catalan government’s own polls show there is no majority in favor of a split, and support for independence has been trending downward in 2019.

--With assistance from Todd White.

To contact the reporter on this story: Charles Penty in Madrid at

To contact the editors responsible for this story: Ben Sills at, Andy Reinhardt, Grant Clark

©2019 Bloomberg L.P.

November 27, 2019

How immigration is shaping Chinese society

To the surprise of many, China has emerged as a destination country for immigration: As China’s population ages and its workforce shrinks, China needs more immigrants. 

The background of immigrants to China is becoming more diverse. While the number of high-earning expatriates from developed countries has peaked, China is now also attracting more students than ever from all over the world, including many from lesser developed countries. Low-skilled labor and migration for marriage are also on the rise. The main areas that attract foreigners are the large urban centers along the coast (Guangzhou, Shanghai, Beijing) and borderland regions in the South, Northeast and Northwest, but smaller numbers are also making their way to smaller cities across China. 

In the new MERICS China Monitor “How immigration is shaping Chinese society”, MERICS Director Frank N. Pieke and colleagues from other European universities and institutions discuss the most salient issues confronting the Chinese government and foreign residents themselves. 

According to their analysis, for many foreigners China has become considerably less accommodating over the last ten years, particularly with regard to border control, public security, visa categories, and work and residence permits. China’s immigration policy is still driven by narrow concerns of regulation, institutionalization and control. It remains predicated on attracting high-quality professionals, researchers, entrepreneurs and investors. Long-term challenges like the emerging demographic transition, remain to be addressed.

The authors detect a worrying trend towards intolerance to ethnic and racial difference, fed by increasing nationalism and ethnic chauvinism. They argue that the Chinese government, civil society, foreign diplomatic missions, employers of foreigners and international organizations present in China should take a clear stance against racism and discrimination. China’s immigration policy needs to include the integration of foreigners into society and provide clear and predictable paths to acquiring permanent residence. 

You can read the online version of the China Monitor “How immigration is shaping Chinese society” by Frank N. Pieke, Björn Ahl, Elena Barabantseva, Michaela Pelican, Tabitha Speelman, Wang Feng, and Xiang Biao here or download a PDF version here

November 25, 2019

Did No One Audit the Apple Card Algorithm?


(The RAND Blog)

November 21, 2019

Jennifer Bailey, VP of Apple Pay at Apple, speaks about the Apple Card during an Apple special event in Cupertino, California, March 25, 2019

Photo by Stephen Lam/Reuters

by Osonde A. Osoba

In the world of social media, tech executive David Heinemeier Hansson's thread of outrage about Apple Card has been categorized as viral Twitterstorm.

Data scientists would call it a rather tidy example of an algorithm audit.

Here's what happened: Jamie Heinemeier Hansson, Hansson's wife, asked to increase the line of credit on her Apple Card, a credit card Apple created in partnership with Goldman Sachs. The increase was denied. At the same time, her husband—with whom she shares all assets as a married couple in a community property state—had a credit line 20 times higher. Apple reps' reply: “It's the algorithm.”

So in this mini-audit, does the algorithm produce the same results (credit limits) for the same relevant inputs (reported personal assets)? Not so much.

David Hansson's verdict that the Apple Card algorithm is sexist lit up Twitter earlier this month. But the existence of biased/sexist/racist algorithms is not a new discovery; dozens of scholars have written about the hazards of letting AI mine data patterns for everything from job applicant screening to data-driven policing. Still, Goldman Sachs weakly argued that the company had no discriminatory intent in its credit limit determination process because it does not have information about applicants' gender or marital status. This is an example of arguing for “fairness through unawareness.” But research shows that excluding sensitive attributes (gender, marital status, race, etc.) does not automatically render the algorithm unbiased.

Excluding sensitive attributes like gender or race does not automatically render the algorithm unbiased.

Share on Twitter

Furthermore, deliberate bias—or even awareness of bias—is usually irrelevant to federal regulations on non-discrimination. When the law tests for discriminatory practices, it often applies the “disparate impact” standard—which means comparing outcomes, regardless of intent. Laws are written this way because, historically, it's been easy to hide discriminatory intent behind practices that seem at face value to be neutral. And as a matter of justice/fairness, intent is rather beside the point. Good intentions that lead to bad outcomes are still harmful to the people adversely impacted.

The more troubling takeaway from this event was this: David and Jamie Hansson could not get anyone to give them a clear reason for the credit decision outcome. They heard variations of “credit limits are determined by an algorithm,” “we do not know your gender or marital status during the Apple Card process,” “it's just the algorithm,” etc.

This kind of deep failure of accountability could become increasingly common as opaque algorithms are used for more kinds of decisionmaking (what we have called “automation bias”). The Hanssons' case highlighted a toxic combination: The companies relied on a “black box” algorithm with no capability to produce an explanation, and then abdicated all responsibility for the decision outcomes.

Complex, opaque technologies (like AI, machine learning, and other algorithm systems) provide significant benefits to society. They help speed up complex decisions, enable wider access to services, and in many cases make better decisions than humans. But those benefits do not obviate the need for accountability and transparency. With these complex algorithms, we may not always be able to pinpoint the factor that led to a bad outcome—but there are technical safeguards and procedures that institutions can use to audit their outputs for the most egregious (sexist, racist, biased, etc.) behaviors.

Complex, opaque technologies provide significant benefits, but those don't obviate the need for accountability and transparency.

Share on Twitter

In this case, Goldman Sachs should not have assumed that ignoring gender or marital status automatically made its credit algorithm fair. “Disaggregated evaluation,” which tests an algorithm on sub-demographics and accounts for any differences in outcomes, also likely would have caught this bias.

One other thing would have helped, too: Providing the customer with some insight into the decision. Even if the precise cause isn't known, presenting an explanation—e.g. what the most important factors are in this specific decision—makes the process feel less Kafkaesque. It should be the default procedure. Likewise, organizations need protocols to redress errors in real time. Realistically, the other option is dealing with the PR nightmare of outraged posts on Twitter.

Finally, government regulations can keep companies that hold data or deploy algorithms accountable to their users. The European Union, for example, has pioneered regulations giving consumers ownership of their data, a right to privacy, a right to rectify incorrect data, and a right to explanation for automated decisions based on user data. In the United States, the tech regulatory landscape is much more fragmented, making such sweeping regulations less feasible. But the need is there regardless.

As a final point, we should spare a thought for the unfortunate agencies charged with regulating organizations as they deploy more complex and unvalidated technologies. Are they sufficiently equipped and informed to regulate the decisionmaking processes of large sophisticated corporations and their black-box algorithms? This is not just about credit cards, after all, but also about unsafe airplanes, dangerous power grids, and a legion of increasingly complex technologies that affect daily life.

Osonde Osoba is an information scientist at the nonprofit, nonpartisan RAND Corporation and the co-director of the RAND Center for Scalable Computing and Analysis.

November 24, 2019

తెలుగునాట కొత్త హీరోలొస్తున్నారు.. జాగ్రత్త!

Published Friday, 22 November 2019

‘ఒంగోలులో ఇంటర్మీడియట్ చదువుకుంటున్నపుడు మొదటిసారి జార్జిరెడ్డి గురించి వి న్నాను. మళ్లీ ఇపుడు వింటున్నా. ఆయన గురించి తెలుసుకొన్నపుడు ఎంతో ఆశ్చర్యం వేసింది. ఆయనపై సినిమా రావడం చాలా ఆనందంగా వుంది. ఇలాంటి అగ్రెస్సివ్ వ్యక్తుల జీవితాలు తెరపైకి రావాలి’.. ఈ ఆణిముత్యాలు పలికిన మహనీయుడు మెగాస్టార్ చిరంజీవి. జార్జిరెడ్డి సినిమా పాట విడుదల చేస్తూ చేసిన ఈ వ్యాఖ్యలు చిరంజీవికున్న అజ్ఞానాన్ని, అవకాశవాదాన్ని బయటపెడుతున్నాయి. ‘సైరా’ సినిమా చూశాక ఆయనపై తెలుగు ప్రేక్షకుల్లో పెరిగిన దేశభక్తి అమాంతం మంచులా కరిగిపోయింది. ఆయనే కాదు, ఈ కథానాయకుడి కథను గురించి తెలియని కొంతమంది అమాంబాపతుగాళ్లు ‘ఇదేదో ప్రశ్నించే తత్వం’ అంటూ వరవరరావులా మాట్లాడుతున్నారు!
ఇప్పటికే ఈ మెగాస్టార్ తమ్ముడు పవర్‌స్టార్ ‘పవనిజం’ పేరుతో అర్జెంటీనా వైద్యశాస్త్ర పట్ట్భద్రుడు, బొలీవియా, క్యూబాల్లో కమ్యూనిస్టు సాయుధ పోరాటాల్లో పాల్గొన్న ‘చెగువేరా’ను- తెలుగునాట భగత్‌సింగ్‌ను చంపేసి- యువకుల మోటార్ సైకిళ్ళపై స్టిక్కర్‌గా ఎక్కించేశాడు. ఈ చెగువేరా ఫెడల్ క్యాస్ట్రో మంత్రివర్గం నుండి బయటకొచ్చి ‘కమ్యూనిస్టు విప్లవం’ తీసుకున్నాడు. మరి తలాతోకా తెలియకుండా స్టేట్‌మెంట్లు ఇచ్చే నాయకుల్లా, సినిమావాళ్లలా చిరంజీవి ఆ భ్రమల్లో పడి ‘అగ్రెస్సివ్’ పాత్రలు రావాలనడం ‘ఏం సందేశం’ ఇస్తాయో తెలుసుకున్నాడా? మరి అలాంటి అగ్రెస్సివ్ పాత్రలు ఆయుధాలు చేపడితే మీరు హైదరాబాద్‌లో నిర్మించుకున్న స్టూడియోలు, ఆకాశహర్మ్యాలు ఉంటాయా? ఇలాంటివి ప్రోత్సహిస్తే గద్దర్ గానం చేసే అమరవీరులంతా రేపటినుండి హీరోలై కూర్చుంటారు. అపుడు తెలుగునాట కథలకు కొదవుండదు. బహుశా! రాం చరణ్, అల్లు అర్జున్‌లకు కావాలసినంత పని కూడా దొరుకుతుంది.
జార్జిరెడ్డి 15 జనవరి 1947లో క్రైస్తవ మలయాళీ లీలా వర్గీస్, రఘునాథ రెడ్డి (చిత్తూరు జిల్లా) దంపతులకు జన్మించాడు. నిజాం కళాశాల, ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయాల్లో చదువు కొనసాగించాడు. అదే అతని రంగస్థలం. 1967-69 మధ్యలో శ్రీకాకుళ సాయుధ పోరాటం ప్రారంభం అయ్యాక, దాని మానిఫ్యాక్చరింగ్ యూనిట్‌ను ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయంలో ఏర్పాటుచేశారు. ‘మార్క్సిస్ట్ మదర్సా’లా ఇపుడు జేఎన్‌యూ ఎలా తయారైందో- నక్సలైట్లను తయారుచేసే కేంద్రాలుగా విశ్వవిద్యాలయాలు మారిన సందర్భం అది. ఆ సందర్భంగా సదరు జార్జిరెడ్డి గోదావరి హాస్టల్ పక్కన నికిల్ డస్టర్లు, కత్తులు, బ్లేడ్లు, చువ్వలు.. ఎలా ఉపయోగించాలో విశ్వవిద్యాలయంలో అమాయక విద్యార్థులకు నేర్పించడం మొదలుపెట్టాడు. ఈ గుంపునకు కాంగ్రెస్ కమ్యూనిస్టు దత్తపుత్రులైన ఎస్.జైపాల్‌రెడ్డి, కె.వి. రఘనాథరెడ్డి వంటివారు వె న్నుదన్నుగా నిలిచేవారు. జై పాల్‌రెడ్డి ఢిల్లీలో కూర్చొని మొన్నటివరకు కమ్యూనిస్టు శక్తులకు, మావోయిస్టు సానుభూతిపరులైన మేధావులకు, హక్కుల సంఘాలకు ఎలా సహాయం చేసేవాడో జైపాల్‌రెడ్డి మరణానంతరం రాసిన వ్యాసంలో- ఓ ప్రసిద్ధ పౌరహక్కుల సిద్ధాంతకర్త స్మరించుకొన్నాడు. వర్గ శత్రు నిర్మూలనలో ఆనాడు నక్సలైట్లు చేసే పాశవిక చర్యలన్నింటిపైనా జార్జిరెడ్డి పూర్తి విశ్వాసం కలిగి విశ్వవిద్యాలయంలో అలాంటి బీభత్స వాతావరణం సృష్టించాడు.
1970లో యూనివర్సిటీ క్యాంప్‌లో రాయలసీమకు చెందిన ఇద్దరు న్యాయశాస్త్ర విద్యార్థులను కత్తితో పొడిచాడు. ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాయలంలో ఇంత పెద్ద క్రూర సంఘటన అంతకుముందెన్నడూ జరుగలేదు. దాంతో విశ్వవిద్యాలయ విద్యార్థులు భయభ్రాంతులకు గురయ్యారు. విద్యార్థులు గ్రూపులుగా విడిపోయి వర్గశత్రువులయ్యారు. దాంతో విశ్వవిద్యాలయ పాలక మండలి జార్జిరెడ్డిని ‘రస్టికేట్’ చేయడంతో ఈ వాతావరణం మరింత వేడెక్కింది. నాటి న్యూ సైన్స్ కళాశాల ప్రిన్సిపాల్ సి.సుదర్శన్ అత్యంత శీఘ్ర పైరవీ చేసి జార్జిరెడ్డి రస్టికేషన్‌ను రద్దు చేసేందుకు కృషిచేశాడు. దాంతో జార్జిరెడ్డి నాయకుడై కూర్చొని, తన కార్యకలాపాలు మరింతగా విస్తృతపరిచాడు. జార్జిరెడ్డి ఆగడాలను అఖిల భారతీయ విద్యార్థి పరిషత్ (ఏబీవీపీ) ఎదుర్కోవడం మొదలుపెట్టింది. ఇది జీర్ణించుకోలేక జార్జిరెడ్డి ఏబీవీపీ కార్యకర్తలపై విద్వేషం పెంచుకున్నాడు. ఆనాటి ప్రదేశ్ కాంగ్రెస్ జీపులో ఎక్కి జార్జిరెడ్డి, అతని అనుచరులు సాగించిన దమనకాండ అంతా ఇంతా కాదు. ఏబీవీపీ నాయకుడు నరసింహారెడ్డిని కిడ్నాప్ చేసి ఫుట్‌బాల్ గ్రౌండ్‌లో వేసి తీవ్రంగా కొట్టారు. అలాగే మాజీ గవర్నర్ సిహెచ్.విద్యాసాగర్‌రావును, నారాయణదాసును తీవ్రంగా గాయపరిచాడు. నారాయణదాసును తీవ్రంగా కొట్టి, అతను మరణించాడని వదిలిపెట్టి పబ్లిక్ గార్డెన్‌లో పడేసి తిరుగుముఖం పట్టారు. ఎంతో ఓపికగా భరించిన జాతీయవాద విద్యార్థులపై జార్జిరెడ్డి తన ముఠాతో తీవ్రంగా దాడులు చేయించాడు. ఇంద్రసేనారెడ్డి, రవీందర్‌రెడ్డిల తలకు తీవ్రంగా రక్తస్రావం అయ్యేంతవరకు చీఫ్ వార్డెన్ ఆఫీసులోనే దాడి చేశారు.
ఆ తర్వాత నాటి సీఎం జలగం వెంగళరావు ఈ నక్సల్స్ గ్యాంగుకు, ఏబీవీపీకి రాజీ కుదిర్చేందుకు ఓ సమావేశం ఏర్పాటుచేస్తే జార్జిరెడ్డితోపాటు ఎస్.జైపాల్‌రెడ్డి కూడా అందులో పాల్గొన్నాడు. వెంగళరావు ఎన్ని సుద్దులు చెప్పినా జార్జిరెడ్డి అపర చెగువేరాలా తన పంథా వదల్లేదు. చివరకు 1972 ఏప్రిల్ 14న జరిగిన విద్యార్థి సంఘాల ఎన్నికల సందర్భం గా జార్జిరెడ్డి, అతని వర్గం ఇంజనీరింగ్ హాస్టల్‌పై దాడికి దిగి ఏబీవీపీ విద్యార్థులపై మారణాయుధాలు ప్రయోగించారు. ఈ క్రమంలో జరిగిన పరస్పర దాడిలో జార్జిరెడ్డి మరణించాడు. దీన్ని ఆనాటి వామపక్ష మేధావులు, సంఘాలు తమ పత్రికల్లో తాటికాయంత అక్షరాలతో ‘మతోన్మాదంపై పోరాటం’ అంటూ కలరింగ్ ఇచ్చాయి. జార్జిరెడ్డి సమకాలికులైన వాళ్లెందరో అనంతర కాలంలో ఆయనను హీరోగా తీర్చిదిద్దారు. అతడు పేరుకి ఎన్‌ఎస్‌యుఐ కార్యకర్త అయినా వామపక్ష అతివాదంతో పనిచేశాడు. అతని మరణాన్ని జైపాల్‌రెడ్డి పెద్ద వివాదంగా మార్చి శవయాత్రను విశ్వవిద్యాలయం గేటు నుండి ఆరెస్సెస్ కార్యాలయం (బర్కత్‌పురా) ముందు తీసుకెళ్లి, అక్కడ ఉద్రిక్తత సృష్టించాడు. ఈ ఘటనలో 9 మంది ఏబీవీపీ సభ్యులతోపాటు 9 మంది విద్యార్థులపై కేసులు నమోదు అయ్యాయి.
175 మంది కాంగ్రెస్, సీపీఎం, సీపీఐ, సోషలిస్ట్ పార్టీల ఎంపీలు దీన్ని ఆసరాగా చూపి ఆరెస్సెస్‌పై కుట్ర కేసు పెట్టాలని ఇందిరాగాంధీని వత్తిడి చేశారు. కానీ ఆరు నెలల్లోగానే ట్రయల్ కోర్టు అందరినీ నిర్దోషులుగా ప్రకటించింది. ఆ తర్వాత జార్జిరెడ్డి అభిమాన గుంపు చేతిలో ఎందరో జాతీయవాద విద్యార్థులు ప్రాణాలు పోగొట్టుకున్నారు. ఈ క్రమంలో అన్ని విశ్వవిద్యాలయాలు ‘టెర్రరైజ్’ అయ్యాయి. దీనికి మేధావుల పేరుతో కవులు, లెక్చరర్లు సైద్ధాంతిక భూమిక రచించారు. ఆఖరుకు విశ్వవిద్యాలయాల్లో జాతీయ జెండాను కూడా అవమానించడం మొదలుపెట్టారు. జాతీయ పతాకం గౌరవం కాపాడే క్రమంలో 1980 జనవరిలో జరిగిన ఘటన తర్వాత సామా జగన్మోహన్‌రెడ్డి ప్రాణాలు పోగొట్టుకున్నాడు. 1983 వరకు విశ్వవిద్యాలయాల్లో ఈ అరాచకం కొనసాగింది. చివరిగా ఏబీవీపీ నాయకుడు చంద్రారెడ్డి హత్యతో జార్జిరెడ్డి రక్త్ధార ఆగిపోయింది. ఇలాంటి వ్యక్తుల జీవితాలను సినిమాలుగా కులాభిమానంతో తీయడం మొదలుపెడితే కథలకు ఏం కొదవ లేదు. పాక్షికంగా రాజకీయ నాయకుడైన చిరంజీవి ఇలాంటి సినిమాలను ప్రమోట్ చేసి సభ్య సమాజానికి ఏం సందేశం ఇస్తారో తెలియజేయాలి.

-డా పి.భాస్కరయోగి